*तुला लढायचंय कॉमरेड*
एकाच आठवड्यात काळाने दोनदा दार ठोठावलं...
पहिल्यांदा आईलासाठी
आणि ते अजून अश्रू सुकलेही नव्हते
तोवर वडिलांचाही हात तुझ्या खांद्यावरून निसटला
आता घर आहे...
भिंती आहेत... ...
आठवणी आहेत... ... ...
पण "बाई" म्हणून हाक मारावी
किंवा "बाबा" म्हणून आधार शोधावा
असं कुणी उरलेलं नाही
कॉमरेड!
ही वेळ तुझी परीक्षा घेण्यासाठी आलेली नाही ही वेळ तुला घडवण्यासाठी आली आहे
तुझ्या डोळ्यांतले अश्रू कमकुवतपणाचे नाहीत
ते त्या प्रेमाचे पुरावे आहेत जे आयुष्यभर तुला बळ देत राहतील
आई-वडील गेले
म्हणून त्यांची स्वप्ने विरत नाहीत की त्यांनी दिलेला वसा
ते आता तुझ्या दोन हातात
आणि दोनपावलांत उतरले आहेत
तुझ्या आवाजात बोलत आहेत
तुझ्या मुठीत ताकद बनून उभे आहेत
तू पडू शकतोस...
क्षणभर थांबू शकतोस... ...
रडूही शकतोस... ... ...
कारण अश्रू लपवणं म्हणजे धैर्य नव्हे
अश्रू पुसून पुन्हा उभं राहणं
यालाच धैर्य म्हणतात
कॉमरेड!
लक्षात ठेव
अंधार कितीही दाटलातरी सूर्य उगवणं थांबत नाही
वादळ कितीही मोठं असलंतरी झाड पुन्हा पालवी धरतंच
तसंच तुलाही...
तुझ्या आईच्या मायेची ऊब आणि
तुझ्या वडिलांच्या कष्टांचा घाम
हे दोन्ही आता तुझ्या रक्तात वाहत आहेत
म्हणून
कॉमरेड!
दुःखाला सलाम कर
आठवणींना कवटाळ
पण पराभवाला कधीही नमू नकोस
कारण ते तुझ्या रक्तात नाही
आणि तुझ्या मागे दोन आयुष्यांचा आशीर्वाद उभा आहे
कॉमरेड!
तुझ्यासमोर अजून कितीतरी लढाया जिंकायच्या आहेत
उठ...
डोळे पूस...
मूठ आवळ...
आणि चालू लाग...
कारण
तुला थांबायचं नाही...
तुला लढायचंय!
तुला भिडणार्या असंख्य प्रश्नांना
कॅमेरा, प्रोजेटर, कागद, कॅनव्हास, पेन्सिल, रंग, ब्रश, नाईट, पॅलेट असतीलच साथीला
अखेरच्या क्षणापर्यंत
अखेरच्या श्वासापर्यंत...
१३ जुलै, २०२६
No comments:
Post a Comment