अभंग शेती

चैत्राचा वणवा सरताच थाट

वळीवाची वाट पाही बळी

लाही लाही होते तरी तो शेतात

खुरपे हातात घेऊनिया

येता आकाशात ढग काळेभोर

मनी नाचे मोर प्रत्येकाच्या

विरती ढेकळ कोसळता सरी

माती मऊ करी लोण्याहून 

पैरा करुनिया पेरणीची घाई 

सहाय्याला जाई धाउनिया

खुशीत डोलतो साधता पेरणी 

बाळ खुरपणी करावया

पिकाची काळजी सान बाळापरी 

निंदणी कोळपे घेत असे

पीक तरारून होई जेव्हा मोठे

उरे दोन बोटे स्वर्ग त्याला

सुगीचा दिवस पुढे येता येता 

होई सार्थकता जीवनाची

         *© चंद्रकांत निकाडे*

       पोहाळे, पन्हाळा, कोल्हापूर

                9922314564